Rozbudowa i aranżacja willi w Saint-Paul-de-Vence

Regulamin gminny rozstrzyga bardzo dokładnie kwestię, od której zależy wykonalność rozbudowy. Współczynnik powierzchni zabudowy obejmuje balkony, przylegające schody, ganki i tarasy przylegające do domu — ale także piwnice i kubatury zagłębione. Poza rachunkiem pozostawia niecki, czy to basenu, zbiornika retencyjnego, czy magazynu wody, murki ozdobne oraz okapy dachu nieoparte ani na słupach, ani na wspornikach. Niecka nie zużywa więc tego samego zasobu co taras: to ukierunkowuje projekt już od szkicu.

W sektorach UC1, UC2 i UC3 dwa współczynniki się sumują — ogólny, liczony bez tarasów, oraz osobny współczynnik dla tarasów, który się do niego dodaje. Powierzchnie biologicznie czynne w pełnym gruncie odpowiadają równie ścisłej definicji: powierzchnia, która nie nosi ani budowli, ani drogi, ani postoju, ani tarasu, ani basenu, ani sztucznej trawy, i której przepuszczalności nie może naruszyć żadne zagospodarowanie. Struktury komórkowe obsiane trawą nie są do niej wliczane.

Podział działki jest dopuszczalny pod jednym warunkiem: aby wszystkie nowe jednostki gruntowe — i działka macierzysta po odłączeniu — jednocześnie spełniały powierzchnię zabudowy, obie zasady usytuowania względem dróg i granic sąsiednich, a także udział powierzchni biologicznie czynnej w pełnym gruncie. Odłączenie działki nie zwalnia zatem gruntu pierwotnego z jego obowiązków. Ten rachunek prowadzi się przed rysowaniem, nigdy po.

Regulamin wyraźnie zakazuje ponadto nasypów i podniesień terenu wykonanych z urobku budowlanego, w tym dla wyrównania dojazdu: ziemia wydobyta z wykopu nie może posłużyć do wyrównania spadku na miejscu — jest wywożona. Wody z płukania filtrów basenów, fontann i niecek ozdobnych trafiają zaś do sieci publicznej przez studzienkę rozprężną wyposażoną w ogranicznik przepływu o średnicy czterdziestu milimetrów, ograniczony do dwóch i pół litra na sekundę — szczegół wykonawczy, który przewiduje się na etapie projektu, a nie przy napełnianiu.

Stworzyć taras to nie tylko postawić mur. Regulamin wymaga, by przestrzenie ukształtowane jako restanques szły za spadkiem terenu, a mury były rozdzielone tarasami krajobrazowymi o szerokości co najmniej dwóch i pół metra. To zasada rysunku w tej samej mierze co zasada stateczności: wyklucza piętrzenie blisko siebie postawionych murków, które dałoby płaski teren niewielkim kosztem, i zobowiązuje projekt, by szedł za stokiem, zamiast mu przeczyć.

Poza murami teren zajmują mas, bastides i wille postawione na tarasach rolnych i w gruntach zalesionych: to tam, i tylko tam, rysuje się rozbudowa, pool-house albo ogród. Roboty konstrukcyjne i ogólnobudowlane przygotowują to, co się dokłada, renowacja klasy premium doprowadza siedzibę do poziomu jej rozbudowy, a wykończenia i rozwiązania na miarę trzymają jej rejestr. Nasze rzemiosła w Saint-Paul-de-Vence zestrajają się właśnie z tym krajobrazem.