Rozbudowa i aranżacja willi

Dziesięć francuskich gmin naszego obszaru to gminy nadmorskie. Stumetrowy pas brzegowy, liczony od górnej granicy brzegu, nie podlega tam zabudowie poza przestrzeniami zurbanizowanymi; a rozszerzenie urbanizacji w przestrzeniach bliskich brzegu dopuszcza się wyłącznie w zakresie ograniczonym i uzasadnionym. To dwie reguły, które bardzo wcześnie rozstrzygają, do czego projekt może zmierzać.

Dwa wyjątki zmieniają całe rozumowanie tam, gdzie obowiązują. Saint-Paul-de-Vence jest jedyną gminą obszaru, która nie jest nadmorska: ustawa nadmorska tam nie obowiązuje. Monako, państwo suwerenne, nie podlega jej tak samo jak francuskiemu kodeksowi urbanistycznemu. Te trzy ramy się nie mieszają, a odpowiedź słuszna dla jednej nie obowiązuje dla drugiej.

Do porządku nadmorskiego dochodzi porządek terenów chronionych. Na terenie wpisanym wszelkie prace zmieniające wygląd miejsca podlegają zgłoszeniu do administracji; na terenie objętym ochroną szczególną wymagają odrębnego zezwolenia prefekta lub ministra właściwego do spraw terenów, zależnie od ich wagi. Basen, pool-house czy taras w głębi zalesionego parku są objęte tak samo jak elewacja od drogi.

Reżimy te czyta się nie z działki, lecz z gminy, a niekiedy z dzielnicy. Płaci się je najpierw nie robotami: płaci się je czasem postępowania, a unieruchomienie jest kosztem nawet wtedy, gdy nikt nie pracuje. Dlatego to sprawdzenie otwiera opracowanie, zamiast je zamykać.

Rozbudowa i zagospodarowanie parku żyją na zewnątrz, a zewnętrze jest tu korozyjne. Poniżej pięciuset metrów od brzegu atmosfera należy do kategorii korozyjności C4–C5 normy ISO 9223. Ślusarka, balustrady, napędy okiennic i bram, okucia stolarki — wszystko, co metalowe, dobiera się w gatunku morskim: A4 / 316L z molibdenem zamiast A2 / 304 — a trwałość stali ocynkowanej zależy od grubości powłoki cynkowej.

Samo posadowienie przygotowuje się natomiast w gruncie. Rzeźba terenu narzuca ogrody tarasowe utrzymywane przez mury oporowe, często dawne; sztuka budowania z kamienia suchego jest zresztą wpisana od 28 listopada 2018 roku na reprezentatywną listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości UNESCO. Strefowanie sejsmiczne rozporządza wreszcie wymiarowaniem nadbudowy: na 163 gminy Alpes-Maritimes 133 należą do strefy 4, a 29 do strefy 3, w tym kantony Antibes i Cannes.