Rozbudowa i aranżacja willi w Èze

Gmina rozkłada się na trzy odrębne całości — wioskę na skale, brzeg morza i przełęcz — rozdzielone kilkuset metrami różnicy poziomów. Zamierzenie rozbudowy nie ma tu jednej definicji: w wiosce sprowadza się do ponownego zagospodarowania przyległej bryły wpasowanej w skałę; u stóp klifu patrzy na morze i kładzie się na nadbrzeżnej zabudowie wypoczynkowej; na przełęczy liczy się z położeniem górującym i dużym spadkiem. Jedna gmina, trzy sposoby dołożenia metrów kwadratowych.

Wiatr i sól także nie rozkładają się tu równo. Wioska na skale jest odsłonięta ze wszystkich stron, bez osłony rzeźby terenu ponad nią: obciążenie wiatrem jest tu wyraźnie wyższe niż na osłoniętym brzegu. Odwrotnie, część dolna przyjmuje bezpośredni osad solny, którego wioska, kilkaset metrów wyżej, doświadcza znacznie mniej. Dwa tarasy tej samej gminy nie wymagają zatem ani tych samych zakotwień, ani tych samych gatunków metalu, ani tych samych zabezpieczeń.

Kościół Notre-Dame-de-l’Assomption, wpisany do rejestru zabytków od 5 grudnia 1984 roku, pociąga reżim ochrony otoczenia obejmujący znaczną część rdzenia wioski. W dolnej części terytorium, jako że gmina jest nadmorska, obowiązują pas stumetrowy i reżim przestrzeni bliskich brzegowi. Klify figurują ponadto wśród obiektów objętych polityką ochrony krajobrazu wschodniego wybrzeża departamentu: to, co widać z morza i z korniszy, waży tyle samo co to, co widać z działki.

Gmina należy do strefy sejsmiczności 4 w rozumieniu dekretu nr 2010-1255. Na terenie stopniowanym parcie gruntu na konstrukcje oporowe rozporządza wykonalnością nowego tarasu nie mniej niż regulamin: basen podwieszony, solarium wysunięte na wspornikach, kamienny pool-house usprawiedliwia przede wszystkim mur, który je niesie. Rozstrzygamy tę kwestię przed szkicem, ponieważ decyduje ona o tym, na co można liczyć.

Wioska jest w całości piesza: nie porusza się w niej żaden pojazd. Dostawy, wywóz i sprzęt wchodzą i schodzą tymi samymi calades i tymi samymi schodami, ręcznie — i to gabaryt tych przejść ustala rozmiar największego elementu, jaki da się dostarczyć. Stolarkę, belkę, zbiornik obmyśla się zatem wedle tego, co przechodzi, a nie wedle tego, co się sprzedaje. Różnica poziomów między brzegiem morza a wioską liczy się w setkach metrów, po drogach serpentynowych: dwie budowy jednej gminy nie mają tego samego dnia pracy.

Budownictwo z kamienia suchego kształtuje tu cały krajobraz zabudowany — restanques, mury oporowe, calades — a jego odbudowa należy do robót konstrukcyjnych i ogólnobudowlanych, zanim będzie należeć do zagospodarowania. Kompleksowa renowacja zestraja potem dom z bryłą zyskaną, a wykończenia i rozwiązania na miarę kładą tam powściągliwą materię wioski, kamień odsłonięty, cienkie tynki i sklepienia, a nie wystrój willi nadbrzeżnych. W tym porządku trzymają się nasze rzemiosła w Èze.