Renowacja klasy premium w Villefranche-sur-Mer

Stare miasto to gęsta tkanka średniowieczna uliczek, schodów i przejść, której najbardziej znanym elementem jest rue Obscure o długości stu trzydziestu metrów — wpisana do rejestru zabytków od 1932 roku, pierwotnie otwarta ku niebu, przedłużała ganek obronny pierwszego muru. Otaczająca ją zabudowa przylega do siebie, jest wysoka i wąska, często sklepiona w przyziemiu. Ścieżki przenoszenia obciążeń biegną tu nieprzerwanie od budynku do budynku: otwarcie ściany nośnej w takiej tkance angażuje konstrukcję całego zespołu, a nie jednego mieszkania.

Rejestr elewacyjny to kolorowe tynki w guście włoskim, odziedziczone po długiej przynależności tych ziem do Państwa Sabaudzkiego. Kompleksowa renowacja prowadzona jest tu zatem w dwóch odrębnych taktach: to, co widać z uliczki, należy do całości i rozumuje się jako całość, oraz to, co rozgrywa się wewnątrz, gdzie kubaturę zyskuje się, odsłaniając sklepienie, a nie wyburzając. Cytadela Saint-Elme, przebudowana od 1550 roku przez mediolańskiego inżyniera Giana Marię Olgiatiego i chroniona od 1968 roku, przypomina, jak dawne bywa murarstwo, z którym się tu obcuje.

W centrum stoją dwa zabytki historyczne: cytadela Saint-Elme najwyższej kategorii i wpisana rue Obscure. Ich obecność pociąga reżim ochrony z tytułu otoczenia na znacznej części starego miasta. W praktyce prace przy elewacji, pokryciu dachowym, elemencie stolarki czy witrynie rozpatruje się w tych ramach, a nie wyłącznie według obowiązujących przepisów planistycznych. Już na inwentaryzacji ustalamy więc, co należy do wyglądu zewnętrznego, a co nie — granica rozstrzyga o harmonogramie nie mniej niż o rysunku.

Porty gminy — Darse i Santé — należą do miejsc portowych objętych ochroną dziedzictwa w metropolii nicejskiej. Dochodzi do tego rama nadmorska: stumetrowy pas poza terenami zurbanizowanymi nie podlega zabudowie, rozszerzanie zabudowy w przestrzeniach bliskich brzegu ograniczone i uzasadnione. Na stokach Corne d’Or, gdzie wille wznoszą się tarasami nad redą, w sprawie najciężej ważą spadek i widoczność od strony morza.

Stare miasto jest niedostępne dla sprzętu. Uliczki, schody i przejścia kryte narzucają ręczne przenoszenie materiałów, a gruz odchodzi tą samą drogą w przeciwnym kierunku. Natury realizacji to nie zmienia: zmienia jego rytm, gabaryt tego, co może wejść, a zatem decyzje projektowe podejmowane wcześniej. Reda, jedna z najgłębszych na Morzu Śródziemnym, przyjmuje zawinięcia dużych jachtów i statków wycieczkowych: aktywność frontu morskiego dokłada się w sezonie do ograniczeń ruchu, a etapowanie to przewiduje.

Kompleksowa renowacja przywołuje tu nasze pozostałe rzemiosła w porządku podyktowanym przez tkankę: roboty konstrukcyjne i ogólnobudowlane, by naprawić sklepienie lub ścianę wspólną; wykończenia na miarę dla stolarki rysowanej pod gabaryt otworów, które nie znają kąta prostego; rozbudowę i aranżację willi, gdy do programu wchodzi taras lub przestrzeń zewnętrzna. Dyrektor prowadzi całość. Strona obszaru działania gminy łączy te cztery rzemiosła.